Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2015

Να προσπαθείς να μην έχεις κανένα λογισμό στην καρδιά σου ούτε παράλογο ούτε σωστό.


    Οσίου Ησυχίου του Πρεσβυτέρου

41 Όπως όσο πιο πολύ πέφτει η βροχή στη γη τόσο πιο πολύ την απαλαίνει, έτσι και τη γη της καρδιάς μας τη χαροποιεί και την ευφραίνει το άγιο όνομα του Χριστού, όταν το φωνάζουμε και το επικαλούμαστε συχνά.

42 Καλό είναι να ξέρουν, όσοι δεν έχουν πείρα του πνευματικού αγώνα, κι ετούτο, ότι εμείς οι παχυλοί, που μας χαρακτηρίζει η ροπή προς τη γη και σωματικά και πνευματικά, έχουμε εχθρούς που είναι ασώματοι, αόρατοι, κακόβουλοι, πρακτικά ικανοί να κακοποιούν, γρήγοροι και ανάλαφροι και με πείρα πολέμου από την εποχή του Αδάμ μέχρι σήμερα. 

Τους εχθρούς αυτούς δεν μπορούμε να τους νικήσουμε με κανέναν άλλον τρόπο παρά με αδιάκοπη νήψη του νου και επίκληση του Ιησού Χριστού, του Θεού και πλάστη μας. 

Και οι μεν αρχάριοι και χωρίς πνευματική πείρα αγωνιστές, ας αρκεστούν στην ευχή του Ιησού και στην προτροπή να δοκιμάσουν και να γνωρίσουν το καλό.

Για εκείνους όμως που έχουν πείρα του πνευματικού αγώνα η πράξη και η δοκιμασία και η ανάπαυση του καλού είναι άριστος τρόπος συμπεριφοράς και δάσκαλος

43 Ό,τι συμβαίνει με ένα μικρό και απονήρευτο παιδάκι που βλέπει κάποιον αγύρτη θαυματοποιό και ευχαριστιέται και τον ακολουθεί, ακριβώς επειδή είναι άκακο, το ίδιο συμβαίνει και με την ψυχή μας, που είναι απλή και αγαθή και πλάστηκε τέτοια από τον αγαθό της Δεσπότη. Ευχαριστιέται κι αυτή στις όλο φαντασίες προσβολές του διαβόλου. 

Και επειδή γελιέται, τρέχει σ’ αυτό που είναι κακό σαν να ήταν καλό, όπως το περιστέρι σ’ αυτόν που επιβουλεύεται τα μικρά του. Και έτσι ανακατεύει τους λογισμούς της με τη φαντασία της δαιμονικής προσβολής, π.χ. πρόσωπο ωραίας γυναίκας ή κάτι άλλο που το απαγορεύουν απόλυτα οι εντολές του Χριστού. Και θέλει κατά κάποιον τρόπο η ψυχή να μεθοδεύση και με το σώμα την πραγμάτωση αυτού του ωραίου που φάνηκε μέσα της. Και τότε δίνοντας τη συγκατάθεσή της κάνει σωματική πράξη το ανόμημα που είδε «κατά διάνοιαν» με αποτέλεσμα την καταδίκη της. 

44 Αυτή είναι η τέχνη του πονηρού και με τα βέλη αυτά φαρμακώνει κάθε ψυχή. Γι’ αυτό δεν είναι ασφαλές να αφήνη ο νους προτού αποκτήση πολλή πείρα να μπαίνουν οι λογισμοί στην καρδιά προ πάντων στην αρχή της πνευματικής ζωής και του αγώνα. Και αυτό, επειδή η ψυχή μας τέρπεται ακόμα από τις δαιμονικές προσβολές, νιώθει ηδονή απ’ αυτές και τις ακολουθεί

Πρέπει μόλις έρθουν ως σκέψη στο νου να κοπούν ταυτόχρονα με την προσβολή. Όταν ο νους κάνη πολύν καιρό το θαυμάσιο αυτό έργο και εξασκηθή και καταλάβη και αποχτήση την αδιάκοπη συνήθεια του πολέμου, ώστε να αντιλαμβάνεται σωστά τους λογισμούς και, όπως λέει ο προφήτης, «να μπορή εύκολα να πιάνη τα αλεπουδάκια» (Άσμα β’ 15), τότε πρέπει με βαθιά γνώση και επιστημοσύνη του πνευματικού αγώνα να αφήνη τους λογισμούς να μπαίνουν μέσα του και να τους ελέγχη. 

45 Όπως είναι αδύνατον να περνούν από τον ίδιο σωλήνα φωτιά και νερό ταυτόχρονα, έτσι είναι αδύνατο να μπη η αμαρτία στην καρδιά, αν δεν χτυπήση προηγουμένως τη θύρα της καρδιάς με τη φαντασία της πονηρής προσβολής.

..........................................................................................
Να προσπαθής πάντα να μην έχης κανέναν 
λογισμό στην καρδιά σου 
ούτε παράλογον ούτε σωστόν,
......................................................................
Μικρή Φιλοκαλία
Αρχιμ. Ευσεβίου
Έκδοση Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος
                                          
Νοηματική προσέγγιση του κειμένου 

~ Ο Όσιος Ησύχιος συνεχίζει τις ψυχοφελείς νουθεσίες του με μία παρομοίωση. Όπως η διψασμένη γη μαλακώνει όσο ποτίζεται από τη βροχή έτσι και η γη της καρδιάς μας ευφραίνεται και χαριτώνεται από τη συχνή επίκληση του ονόματος του Ιησού.

Ας γνωρίζουν οι άπειροι στον πνευματικό αγώνα πως οι εχθροί μας είναι αόρατοι, ασώματοι, γρήγοροι, εκπαιδευμένοι στην κακοποίηση, με πείρα στον πνευματικό πόλεμο.

Τους εχθρούς αυτούς μπορούμε να τους νικήσουμε μόνο με συνεχή νήψη (εγρήγορση) και αδιάκοπη καρδιακή προσευχή.

Και οι μεν αρχάριοι πρέπει να περιοριστούν στην ευχή του Ιησού και στην προτροπή για το καλό.

Για τους έμπειρους όμως οι δοκιμασίες και ο αγώνας είναι μεγάλος δάσκαλος.

~ Η ψυχή μας που πλάστηκε απλή και αγαθή από τον Θεό ευχαριστιέται από τις φαντασίες και τις προσβολές του πονηρού και τις ακολουθεί όπως το άκακο και απονήρευτο παιδάκι ακολουθεί συνεπαρμένο τον πλανόδιο ταχυδακτυλουργό. 

Ξεγελιέται και τρέχει στο κακό σαν να ήταν καλό, όπως κάνει το περιστέρι σε όποιον επιβουλεύεται τα μικρά του. Έτσι η ψυχή ανακατεύει τους λογισμούς με τη φαντασία της δαιμονικής προσβολής θέλοντας κατά κάποιο τρόπο να μεθοδεύσει την εκτέλεση του ωραίου που φάνηκε μέσα της και με το σώμα. 

Δίνει έτσι τη συγκατάθεσή της ώστε να γίνει σωματική πράξη το ανόμημα που είδε κατά διάνοια. Πέφτει συνεπώς στην αμαρτία και υπογράφει την καταδίκη της  με τρόπο που είναι ενάντιος προς τις εντολές του Χριστού.

Αυτή είναι η τέχνη του πονηρού που φαρμακώνει την ψυχή. Γι΄αυτό δεν πρέπει οι αρχάριοι να αφήνουν τους λογισμούς να μπαίνουν στην καρδιά, γιατί η ψυχή τους τέρπεται ακόμη από τις δαιμονικές προσβολές νιώθει ευχαρίστηση και τις ακολουθεί.

Αλλά πρέπει αμέσως να κόβει τους λογισμούς ώστε να αποκτήσει ο νους με τον καιρό τη θαυμάσια ικανότητα να μπορεί εύκολα να πιάνει "τα αλεπουδάκια" κατά τον προφήτη στο Άσμα Ασμάτων. Τότε με βαθιά γνώση θα μπορεί να αφήνει τους λογισμούς να μπαίνουν μέσα του για να τους ελέγχει.

~ Κι όπως είναι αδύνατο φωτιά και νερό να περνούν από τον ίδιο σωλήνα έτσι είναι αδύνατο να φωλιάσει στην καρδιά η αμαρτία αν πρώτα δεν χτυπήσει την πόρτα της η φαντασία της δαιμονικής προσβολής.

-----------------------------------
Ο ι  λ ο γ ι σ μ ο ί   κ α θ ο ρ ί ζ ο υ ν   τ η   ζ ω ή   μ α ς ~  
Π.  Θ α δ δ α ί ο ς